Śruby grzybkowe imbusowe ISO 7380-1 A2 M10 to nierdzewne elementy złączne z gwintem metrycznym M10×1,5, niskim łbem soczewkowym oraz wewnętrznym gniazdem sześciokątnym 6 mm. Stosowane są do mocowania elementów metalowych, wsporników, osłon, uchwytów i wyposażenia technicznego, szczególnie tam, gdzie wymagany jest łeb o niewielkiej wysokości i estetycznym wykończeniu. Wykonanie ze stali nierdzewnej A2 zapewnia dobrą odporność na korozję w typowych warunkach użytkowania. Śruby ISO 7380-1 M10 mogą współpracować z odpowiednio dobranymi nakrętkami, podkładkami i otworami gwintowanymi.

Śruby grzybkowe imbusowe ISO 7380-1 A2 M10 – nierdzewne

Śruby grzybkowe imbusowe ISO 7380-1 A2 M10 to elementy złączne o nominalnej średnicy gwintu 10 mm, wykonane ze stali nierdzewnej A2. Ich konstrukcja obejmuje niski, zaokrąglony łeb soczewkowy oraz wewnętrzne gniazdo sześciokątne, umożliwiające montaż za pomocą klucza imbusowego 6 mm. Dzięki niewielkiej wysokości łba w stosunku do jego średnicy śruby te pozwalają uzyskać estetyczne wykończenie połączenia i ograniczyć wystawanie elementu mocującego ponad powierzchnię montażową. Śruby ISO 7380-1 M10 znajdują zastosowanie przy mocowaniu elementów metalowych, wsporników, osłon, uchwytów oraz wyposażenia technicznego, w którym istotne są odpowiednia geometria łba, trwałość materiału i możliwość demontażu połączenia.

Parametry techniczne śrub ISO 7380-1 A2 M10

Stal nierdzewna A2 – odporność na korozję i właściwości użytkowe

Stal nierdzewna A2 jest materiałem austenitycznym charakteryzującym się dobrą odpornością na korozję w wielu standardowych warunkach eksploatacji. Śruby ISO 7380-1 M10 wykonane z tego materiału mogą być stosowane w pomieszczeniach oraz w licznych zastosowaniach zewnętrznych, w których nie występuje silne oddziaływanie chlorków. Odporność korozyjna wynika z właściwości stali nierdzewnej, dlatego śruby nie wymagają dodatkowej powłoki cynkowej. W środowiskach o zwiększonej agresywności korozyjnej, szczególnie w pobliżu wody morskiej, warto rozważyć stal A4. Oznaczenie A2 odnosi się do rodzaju materiału, a nie do klasy wytrzymałości mechanicznej śruby.

Najważniejsze zalety śrub grzybkowych ISO 7380-1 M10

• Niski łeb soczewkowy – estetyczny wygląd połączenia i ograniczona wysokość łba ponad powierzchnią mocowanego elementu.
• Gwint metryczny M10×1,5 – możliwość współpracy z odpowiednio dobranymi nakrętkami i otworami gwintowanymi.
• Gniazdo imbusowe 6 mm – wygodny montaż oraz demontaż za pomocą klucza sześciokątnego.
• Stal nierdzewna A2 – dobra odporność na korozję w typowych warunkach użytkowania.
• Zaokrąglony profil łba – odpowiedni do widocznych połączeń elementów wyposażenia i zabudowy.
• Rozłączne połączenie gwintowane – możliwość demontażu podczas konserwacji i prac serwisowych.

Zastosowanie śrub nierdzewnych ISO 7380-1 A2 M10

Śruby soczewkowe M10 znajdują zastosowanie w połączeniach wymagających gwintu o średnicy nominalnej 10 mm i łba o stosunkowo niewielkiej wysokości. Mogą być wykorzystywane w montażu elementów metalowych, wyposażenia technicznego oraz konstrukcji pomocniczych, jeśli ich parametry mechaniczne odpowiadają wymaganiom danego połączenia. Gniazdo imbusowe umożliwia dokręcanie od strony łba bez konieczności zapewniania miejsca na klucz płaski wokół jego obwodu.

• Konstrukcje metalowe – mocowanie wsporników, profili i elementów łączących.
• Obudowy i osłony techniczne – montaż pokryw, paneli oraz elementów zabezpieczających urządzenia.
• Wyposażenie warsztatowe – mocowanie uchwytów, osprzętu i elementów montażowych.
• Zabudowy techniczne – połączenia wymagające zaokrąglonego łba o niewielkiej wysokości.
• Prace serwisowe i konserwacyjne – wykonywanie rozłącznych połączeń w urządzeniach i wyposażeniu.

Jak dobrać śrubę ISO 7380-1 M10 do połączenia?

Dobierając śrubę grzybkową M10, należy uwzględnić grubość łączonych elementów, wymaganą długość zazębienia gwintu, sposób zabezpieczenia połączenia oraz obciążenia występujące podczas użytkowania. Długość śruby ISO 7380-1 mierzy się od powierzchni pod łbem do końca trzpienia. W połączeniach przelotowych można zastosować nakrętki M10 o zgodnym skoku gwintu 1,5 mm, natomiast przy montażu w otworze gwintowanym należy sprawdzić jego głębokość oraz materiał elementu. W połączeniach narażonych na drgania warto przewidzieć odpowiednie zabezpieczenie przed samoczynnym luzowaniem. Ze względu na geometrię niskiego łba śruby ISO 7380-1 nie powinny być automatycznie zastępowane śrubami o wysokim łbie walcowym lub odwrotnie bez sprawdzenia nośności i wymaganego momentu dokręcania.

ISO 7380-1 a ISO 7380-2, DIN 912 i DIN 7991 – różnice

ISO 7380-1 określa śruby z niskim łbem soczewkowym i wewnętrznym gniazdem sześciokątnym, bez zintegrowanego kołnierza. ISO 7380-2 dotyczy śrub z łbem soczewkowym wyposażonym w kołnierz zwiększający powierzchnię podparcia. Śruby DIN 912 mają wyższy łeb walcowy, natomiast DIN 7991 łeb stożkowy, który wymaga odpowiednio przygotowanego pogłębienia. Różnice w geometrii wpływają na sposób montażu, powierzchnię podparcia i parametry połączenia, dlatego wybór właściwego typu śruby powinien wynikać z wymagań technicznych konstrukcji.

FAQ – śruby grzybkowe ISO 7380-1 A2 M10

Jaki gwint mają śruby ISO 7380-1 M10?

Śruby M10 mają nominalną średnicę gwintu 10 mm. Standardowy skok gwintu metrycznego M10 wynosi 1,5 mm.

Jaki klucz imbusowy pasuje do śrub grzybkowych M10?

Do standardowego gniazda sześciokątnego śruby ISO 7380-1 M10 stosuje się klucz imbusowy 6 mm.

Czy śruby ISO 7380-1 A2 M10 nadają się do montażu na zewnątrz?

Stal nierdzewna A2 jest odpowiednia do wielu typowych zastosowań zewnętrznych. W środowiskach silnie korozyjnych, zwłaszcza przy dużym stężeniu chlorków, należy rozważyć stal A4.

Czy śruby ISO 7380-1 M10 można łączyć z nakrętkami DIN 934?

Tak, jeśli nakrętka ma zgodny gwint M10×1,5 oraz parametry mechaniczne odpowiednie do danego połączenia.

Czy śruby grzybkowe M10 nadają się do konstrukcji metalowych?

Mogą być stosowane w odpowiednio zaprojektowanych połączeniach elementów metalowych. Należy uwzględnić obciążenia, klasę wytrzymałości śruby, geometrię łba i warunki montażowe.

Czym różnią się śruby ISO 7380-1 od DIN 912?

Śruby ISO 7380-1 mają niski łeb soczewkowy, natomiast DIN 912 wyższy łeb walcowy. Różnice te wpływają na dostępne miejsce montażowe, sposób dokręcania i możliwość zastosowania w konkretnym połączeniu.

Powiązane produkty i elementy złączne

Do śrub grzybkowych ISO 7380-1 A2 M10 warto dobrać odpowiednie elementy współpracujące ze stali nierdzewnej. Do standardowych połączeń śrubowych sprawdź nakrętki sześciokątne DIN 934 A2, a w przypadku połączeń wymagających zabezpieczenia przed samoczynnym luzowaniem nakrętki samokontrujące DIN 985 A2. Do rozłożenia nacisku pod łbem lub nakrętką można zastosować podkładki płaskie DIN 125 A2. Jeśli konstrukcja wymaga innego kształtu łba, warto rozważyć śruby walcowe imbusowe DIN 912 A2, śruby stożkowe imbusowe DIN 7991 A2 oraz śruby sześciokątne DIN 933 A2. Pełny asortyment znajdziesz w kategorii nierdzewne elementy złączne A2 i A4. Wszystkie elementy należy dobierać zgodnie z gwintem M10×1,5, materiałem i wymaganymi parametrami mechanicznymi połączenia.